تهران مال ایران نیست، مال تهرانیهاست.
امروز مردی فرشساز، به غایت معمولی، به منزل ما آمد و چنان با حرارت از تاریخ ایران صحبت کرد که مرا شیفتۀ خود ساخت. چه آیندهای دارد ایران با این فرزندان!
در بانک بودم و به معاون شعبه گفتم «کاش چیزی غیر از شرافتم داشتم که برای بانک هم ارزش داشت».
اگر انسان خوبی هستید و امکان مدیریت دارید، حتمن آن شغل را بپذیرید، چون این کشور به شدت نیازمند کسانیست که خیرشان به دیگران برسد.
پنجشنبه، 24 مهرماه 1404