مرا همچو پادشاه

بر سنگ سرنوشت اعتقاد نیست

ولی هربار

که بیگانه‌ای در سرای می‌بینم

می‌فهمم که آن سنگ را

بر من اعتقادی خلل‌ناپذیر هست.

تربت‌جام، ۲۹ فروردین ۱۴۰۲

به همدمت بگو

که دوستش می‌داری

بگو که مشتاق دیدنش هستی

زیرا که خورشید توست

زیرا یگانه است؛

به او بگو

که دلخوشی قلب من هستی

ولو که هرگز باز نگردی

این را همین ماه به او بگو

شاید عاشقانه‌ی دیگری به راه نباشد.

مشهد ـ 26 فروردین 1402

از پیاده‌روی شبانه که برگشتم، برای خرید یک قوطی رب به سوپر مارکت سر کوچه رفتم که یک مرد محلی میانسال با دختربچه‌ای دو سه ساله که شاید نوه‌اش بود مشغول خرید بودند. بی‌آنکه وارد شوم از همان دم در پرسیدم که دارند یا نه؛ و در همین اثنا، آن دخترکِ موبافته و ریزجثه و ماه‌رو، از ته مغازه دوید و بی‌مقدمه و ناغافل مرا بغل کرد؛ و سپس با محبت و سبک‌دل خندید. باورتان می‌شود؟ طوری خودش را در بغلم انداخت که یادم نمی‌آید آخرین بار کِی کسی مرا به این کیفیت و نازنینی بغل کرده است. چنان مسحور این اتفاق دلپذیر شدم که پاسخ مغازه‌دار را نشنیدم؛ خدا می‌داند چقدر احتیاج داشتم به این هدیه‌ی آسمانی، به این تجربه‌ی بی‌آلایش انسانی، دلم برای همچین مهربانی و خلوص دست‌نخورده‌ای تنگ شده بود.

بعد از چند ثانیه هم دخترک سحرآمیز ما سرش به چیزی روی موزائیک‌ها گرم شد و مرا چنان از یاد برد که حتی جواب خداحافظی‌ام را هم نداد.

به همین درخشش، به همین زیبایی، به همین دلنشینی.

تربت جام، 12 فروردین 1402

خنکای فروردین و روشنایی صبح، باد نرم و آسمان پر ابر، دریای نیک‌دل در برابرم پهنه گسترده و کتابی که از جان دوستش می‌دارم روی پایم است، می‌خوانم و امواج به گوشم زمزمه می‌کنند؛ می‌خوانم و جوانان به این‌ سو و آن سو رنگ می‌پاشند، می‌خوانم و با هر واژه از عمق وجودم به وجد می‌آیم ...

خدایا من بهشت نمیخواهم، که اینها که گفتم مرا کافی‌ست، نمیخواهم که آن بهشت که می‌جویمش جز اینها نیست.

۶ فروردین ۱۴۰۲. - ساحل

جهان بدون زنان مثل گلستان بی گل است

ساحل ساری، ۶ فروردین ۱۴۰۲

به همان اندازه که سیاست و اقتصاد (این متحدان قدیمی) دشمن فرهنگ‌اند، فرهنگ هم دشمن آن‌هاست. هر دو گروه یکدیگر را نفی می‌کنند و با هم جمع‌پذیر در زیر یک سقف و در نهاد یک شخص نیستند؛ با این حال اگر می‌خواهیم به هیچکدام پشت پا نزنیم، باید آگاهانه حد را نگه داریم و اصالت همه را به رسمیت بشناسیم. بهتر است اگر سیاسی و اقتصادی هستیم از فرهنگ و هنر فاصله نگیریم و با دیده‌ی احترام به چنین افراد و محصولاتی بنگریم و اگر هنرمند و فرهنگ‌پیشه هستیم به وقتش سیاسی و اقتصادی باشیم و مآل‌اندیشی زیستن در جهانی با این دو قانون را پیش چشم داشه باشیم.

گنبد کاوس، ۴ فروردین ۱۴۰۱

اگه کسی رو دوست داری باید راحتش بزاری

دوم فروردین 1402