بازمانده و جان‌بدربرده از تب طولانی تابستان، امروز صبح، نهمین روز پاییز است که از هرات تا مشهد دچار لرز بی‌وقفه شده است. گسل‌ها ول‌کن معامله نیستند و از 6 ریشتر هم کوتاه‌تر نمی‌آیند. کلاس‌های امروز یکشنبه مثل شنبه و یکشنبه گذشته تعطیل شده‌اند. صبح، حدودای ساعت 7 مشغول کار با لپ‌تاپ بودم که دوباره زمین گهواره‌جنبان شد و مایه‌ی شوخی صبحگاهی همکاران را در لابی دانشگاه فراهم آورد، بخصوص برای من که ساعت 8 صبح کلاس زمین شناسی داشتم. خدا به حال روستاهای هرات رحم کند و به حال ما.

در همین لحظات است که آدمی به ناچیز بودن خود پی می‌برد و اینکه با تمام سلول‌های هشیارشده‌اش درمی‌یابد واقعا همه‌چیز به یکی دو ثانیه تکان شدید بند است، یا به سه چهار تا ویروس و باکتری محقر یا به یک شهاب‌سنگ ناخوانده و کوراندیش.

یکشنبه 23 مهر 1402 ـ تربت‌جام