گم میشوی و به سختی غریو سر میدهی
باور نمیکنی که به سر آمدهست روزگار
تکرار میکنی پیش خود، خاطرات را
آن روزهای داغ و پر از شادی بیشمار
اما تو «جزء» جهانی و تسلیم ذات توست
با انبساط خاطر از این پل عبور کن، امیدوار
آیا قسمخوردهی منزلی یا قسمخوردهی راه؟
این است فرق میان مسافر و کاروانسرادار
تربتجام، ۸ خرداد ۱۴۰۲