سفرنامه کابل را دیشب به پایان رساندم و در فرودگاه مشهد از طیاره بدر شدم.
با قلم شیوا و روان تان، نت به نت کابل را شنیدم و طعم آن را مزمزه کردم و چشیدم.
بوی شهر را از یادداشتهایتان بوییدم.
اعجاز نویسنده را در رقص قلم، به گاه نشست و برخاستهای جسورانه اش در بیان مثلها در میانه ریتم داستان باید دید؛ رقصی چنین میانه میدان، شاهکار اوست!
که البته تداعی رقص بی محابای چوب بازی خراسان اوست؛ قلم رام در دست نویسنده حاذق، گاه شیهه می کشد و پا به زمین می کوبد و گاه چون بره ای خفته با نی چوپان آرام می گیرد و همین است اعجاز نویسنده!
قلمتان نویسا باد!

نسرین کیوانفر

سپاس نامه زیبای برقع پوش

سی‌ام مهر 1404 ـ مشهد