امروز ایمیلی از یکی از دوستان گرانمایه ـ آقای شهداد حیدری ـ دریافت کردم که در ادامه بازخوردهای چاپ کتاب تازه‌ام «شادنامه» به نگارش درآمده است. بخشی از آن را اینجا می‌آورم:

... خوشحالم که کودکان و نوجوانان ایران، نویسنده‌ای نواندیش و تازه‌جو مانند شما دارند و کتاب‌هایی از او می‌خوانند که یاریگر آن‌ها در راه دشوار زندگی‌ست ... راهی که شما و دیگر نویسنده‌های دلسوز برگزیده‌اید و شاهنامه را چراغی تابان پیش روی کودکان و نوجوانان ایران قرار داده‌اید، امید به فردا را در دل ما زنده نگه می‌دارد ...

در تمام سال‌های زندگی‌ام، در این آرزو به سر برده‌ام که در قامت یک نویسنده شناخته شوم، و حالا این ایمیل از تهران، مرا به آن قامت و غایت رساند.

شنبه، سوم شهریور 1403